De eerste dagen
Hallo kikkerlandgenoten!
Alles goed? Met mij gaat 't prima! Het is hier nog steeds warm en ontspannend. Ons lichaam begint wel al te lijden aan de slechte eetgewoonten, zoals weinig groente en fruit. Maar ik zal jullie de details besparen :) Linda d'r koffer is weer terecht hoor. Ze had em na 4 dagen weer.
Vrijdag was Linda jarig. We zijn naar een soort vakantieresort geweest: white beach. Het ligt aan de surinamerivier en bestaat uit een wit strand, palmbomen en strandhutjes. We hebben de hele middag in een hangmatje gelegen met uitzicht op de rivier en het bos en af en toe natuurlijk wat gezwommen, echt heerlijk! Daarna werden we weer door de taxichauffeur opgehaald. We hebben weer een nieuwe: John genaamd. Een leuke en slimme man die erg veel van kletsen houd onder andere over hoe de mannen in Suriname zijn en hoe hij zelf als Surinaamse man is, erg interessant! Voor 's avonds waren we uitgenodigd op de verjaardag van de dochter van de buurvrouw. Daar werden we weer volgestopt met eten: pastei, pom, bruine bonen, kip, rijst, bakbanaan, kouseband, gebak, taart. Toen we thuis waren moesten we weer taart eten die m'n tante speciaal voor Lin had gekocht. Later hebben we op een terrasje gezeten in de stad met een bandje en daarna dansen! We hebben gezellige nederlanders ontmoet, die hier voor 10 dagen jonge, tanlentvolle voetballers trainen & begeleiden. Schijnen ook een aantal bekende voetballers tussen te zitten, maar daarvoor weet ik te weinig van de voetbalwereld af. Ze verschijnen hier ook regelmatig op de televisie... Zaterdag zijn we met m'n nichtjes gaan zwemmen in 't zwembad. Zijn erg leuke kinderen vooral de kleinste Sharifa is een brutaaltje. Ze zijn bij ons blijven eten en daarna hebben we spelletjes gespeeld en gedanst. Die kinderen kunnen echt dansen: met de heupjes wiegen en de kontjes draaien. Van wie ze dat leren....? Daarna zijn we met de groep nederlanders uitgeweest: was ook weer erg gezellig. Zondagochtend in alle vroegte ontbeten in een hotel: uitgebreid lopend buffet en sinds lange tijd koffie! 's Avonds verjaardag van nichtje van tante, weer natuurlijk met eten beladen. En gisteravond weer een feestje van de "oma" van de buurvrouw. Heb daar erg lekker indisch gegeten. Eerst speelde een bandje christelijke muziek en daarna werd er bikipoko (dankmuziek) gespeeld, leuk om die mensen dan te zien dansen en genieten. Maar ik zal nog wel veel van dat soort feestjes meemaken. Je wordt hier echt door iedereen uitgenodigd om mee te gaan naar een feestje van een ver familielid. In Nederland echt onvoorstelbaar. Ik moet eerlijk zeggen dat de mensen hier wel gastvrij zijn maar niet bepaald sociaal. Ze zullen niet snel op je afstappen om een praatje te houden. En het is heel moelijk om een gesprek met ze te voeren. Ten eerste versta je ze niet goed en wanneer je ze iets vraagt geven ze antwoord maar vragen ze niets terug. Het klinkt misschien raar maar er is daarin wel een verschil in sociale klasse: met hoog opgeleide mensen is beter te communiceren dan met laag opgeleiden. Vandaag weer een afspraak met onze begeleidster. Wat in Nederland zo vanzelfsprekend is, wordt hier weer heel anders mee omgegaan. Zoals vergoeding van kopietjes en bestandjes uitprinten is hier niet vanzelfsprekend. Of de werving van scholen om deel te nemen aan onze opdracht moet allemaal heel formeel met een brief die door ons persoonlijk afgeleverd moet worden. Dat is wel erg wennen.
Ik heb jullie weer voldoende geinformeerd. Het allerbeste, kleed je warm en ik zal aan jullie denken!
Jedidja
Alles goed? Met mij gaat 't prima! Het is hier nog steeds warm en ontspannend. Ons lichaam begint wel al te lijden aan de slechte eetgewoonten, zoals weinig groente en fruit. Maar ik zal jullie de details besparen :) Linda d'r koffer is weer terecht hoor. Ze had em na 4 dagen weer.
Vrijdag was Linda jarig. We zijn naar een soort vakantieresort geweest: white beach. Het ligt aan de surinamerivier en bestaat uit een wit strand, palmbomen en strandhutjes. We hebben de hele middag in een hangmatje gelegen met uitzicht op de rivier en het bos en af en toe natuurlijk wat gezwommen, echt heerlijk! Daarna werden we weer door de taxichauffeur opgehaald. We hebben weer een nieuwe: John genaamd. Een leuke en slimme man die erg veel van kletsen houd onder andere over hoe de mannen in Suriname zijn en hoe hij zelf als Surinaamse man is, erg interessant! Voor 's avonds waren we uitgenodigd op de verjaardag van de dochter van de buurvrouw. Daar werden we weer volgestopt met eten: pastei, pom, bruine bonen, kip, rijst, bakbanaan, kouseband, gebak, taart. Toen we thuis waren moesten we weer taart eten die m'n tante speciaal voor Lin had gekocht. Later hebben we op een terrasje gezeten in de stad met een bandje en daarna dansen! We hebben gezellige nederlanders ontmoet, die hier voor 10 dagen jonge, tanlentvolle voetballers trainen & begeleiden. Schijnen ook een aantal bekende voetballers tussen te zitten, maar daarvoor weet ik te weinig van de voetbalwereld af. Ze verschijnen hier ook regelmatig op de televisie... Zaterdag zijn we met m'n nichtjes gaan zwemmen in 't zwembad. Zijn erg leuke kinderen vooral de kleinste Sharifa is een brutaaltje. Ze zijn bij ons blijven eten en daarna hebben we spelletjes gespeeld en gedanst. Die kinderen kunnen echt dansen: met de heupjes wiegen en de kontjes draaien. Van wie ze dat leren....? Daarna zijn we met de groep nederlanders uitgeweest: was ook weer erg gezellig. Zondagochtend in alle vroegte ontbeten in een hotel: uitgebreid lopend buffet en sinds lange tijd koffie! 's Avonds verjaardag van nichtje van tante, weer natuurlijk met eten beladen. En gisteravond weer een feestje van de "oma" van de buurvrouw. Heb daar erg lekker indisch gegeten. Eerst speelde een bandje christelijke muziek en daarna werd er bikipoko (dankmuziek) gespeeld, leuk om die mensen dan te zien dansen en genieten. Maar ik zal nog wel veel van dat soort feestjes meemaken. Je wordt hier echt door iedereen uitgenodigd om mee te gaan naar een feestje van een ver familielid. In Nederland echt onvoorstelbaar. Ik moet eerlijk zeggen dat de mensen hier wel gastvrij zijn maar niet bepaald sociaal. Ze zullen niet snel op je afstappen om een praatje te houden. En het is heel moelijk om een gesprek met ze te voeren. Ten eerste versta je ze niet goed en wanneer je ze iets vraagt geven ze antwoord maar vragen ze niets terug. Het klinkt misschien raar maar er is daarin wel een verschil in sociale klasse: met hoog opgeleide mensen is beter te communiceren dan met laag opgeleiden. Vandaag weer een afspraak met onze begeleidster. Wat in Nederland zo vanzelfsprekend is, wordt hier weer heel anders mee omgegaan. Zoals vergoeding van kopietjes en bestandjes uitprinten is hier niet vanzelfsprekend. Of de werving van scholen om deel te nemen aan onze opdracht moet allemaal heel formeel met een brief die door ons persoonlijk afgeleverd moet worden. Dat is wel erg wennen.
Ik heb jullie weer voldoende geinformeerd. Het allerbeste, kleed je warm en ik zal aan jullie denken!
Jedidja


0 Comments:
Post a Comment
<< Home