Jedidja in Suriname

Friday, November 11, 2005

De eerste Foto's uit Suriname

Thursday, October 20, 2005

De eerste dagen

Hallo kikkerlandgenoten!

Alles goed? Met mij gaat 't prima! Het is hier nog steeds warm en ontspannend. Ons lichaam begint wel al te lijden aan de slechte eetgewoonten, zoals weinig groente en fruit. Maar ik zal jullie de details besparen :) Linda d'r koffer is weer terecht hoor. Ze had em na 4 dagen weer.

Vrijdag was Linda jarig. We zijn naar een soort vakantieresort geweest: white beach. Het ligt aan de surinamerivier en bestaat uit een wit strand, palmbomen en strandhutjes. We hebben de hele middag in een hangmatje gelegen met uitzicht op de rivier en het bos en af en toe natuurlijk wat gezwommen, echt heerlijk! Daarna werden we weer door de taxichauffeur opgehaald. We hebben weer een nieuwe: John genaamd. Een leuke en slimme man die erg veel van kletsen houd onder andere over hoe de mannen in Suriname zijn en hoe hij zelf als Surinaamse man is, erg interessant! Voor 's avonds waren we uitgenodigd op de verjaardag van de dochter van de buurvrouw. Daar werden we weer volgestopt met eten: pastei, pom, bruine bonen, kip, rijst, bakbanaan, kouseband, gebak, taart. Toen we thuis waren moesten we weer taart eten die m'n tante speciaal voor Lin had gekocht. Later hebben we op een terrasje gezeten in de stad met een bandje en daarna dansen! We hebben gezellige nederlanders ontmoet, die hier voor 10 dagen jonge, tanlentvolle voetballers trainen & begeleiden. Schijnen ook een aantal bekende voetballers tussen te zitten, maar daarvoor weet ik te weinig van de voetbalwereld af. Ze verschijnen hier ook regelmatig op de televisie... Zaterdag zijn we met m'n nichtjes gaan zwemmen in 't zwembad. Zijn erg leuke kinderen vooral de kleinste Sharifa is een brutaaltje. Ze zijn bij ons blijven eten en daarna hebben we spelletjes gespeeld en gedanst. Die kinderen kunnen echt dansen: met de heupjes wiegen en de kontjes draaien. Van wie ze dat leren....? Daarna zijn we met de groep nederlanders uitgeweest: was ook weer erg gezellig. Zondagochtend in alle vroegte ontbeten in een hotel: uitgebreid lopend buffet en sinds lange tijd koffie! 's Avonds verjaardag van nichtje van tante, weer natuurlijk met eten beladen. En gisteravond weer een feestje van de "oma" van de buurvrouw. Heb daar erg lekker indisch gegeten. Eerst speelde een bandje christelijke muziek en daarna werd er bikipoko (dankmuziek) gespeeld, leuk om die mensen dan te zien dansen en genieten. Maar ik zal nog wel veel van dat soort feestjes meemaken. Je wordt hier echt door iedereen uitgenodigd om mee te gaan naar een feestje van een ver familielid. In Nederland echt onvoorstelbaar. Ik moet eerlijk zeggen dat de mensen hier wel gastvrij zijn maar niet bepaald sociaal. Ze zullen niet snel op je afstappen om een praatje te houden. En het is heel moelijk om een gesprek met ze te voeren. Ten eerste versta je ze niet goed en wanneer je ze iets vraagt geven ze antwoord maar vragen ze niets terug. Het klinkt misschien raar maar er is daarin wel een verschil in sociale klasse: met hoog opgeleide mensen is beter te communiceren dan met laag opgeleiden. Vandaag weer een afspraak met onze begeleidster. Wat in Nederland zo vanzelfsprekend is, wordt hier weer heel anders mee omgegaan. Zoals vergoeding van kopietjes en bestandjes uitprinten is hier niet vanzelfsprekend. Of de werving van scholen om deel te nemen aan onze opdracht moet allemaal heel formeel met een brief die door ons persoonlijk afgeleverd moet worden. Dat is wel erg wennen.

Ik heb jullie weer voldoende geinformeerd. Het allerbeste, kleed je warm en ik zal aan jullie denken!

Jedidja

De Reis

Lieve allemaal,

Hoe is het in Nederland? Even een verslag uitbrengen van mijn belevenissen van de afgelopen paar dagen....

De vertrekdag was een chaos. Ik vertrok redelijk laat van huis richting Schiphol, kwam daar rond 10.15 aan. Om 10.45 gingen we onze bagage inchecken, natuurlijk hadden we veel overvracht. Linda (m'n vriendin) kreeg 't voor elkaar haar te zware handbagage via de laadruimte mee te laten zenden en ik moest bijbetalen (12,50 per kilo). Ik was dus 40 euries kwijt! Al met al duurde het dus meer dan een uur om onze bagage in te checken. Lin moest nog wachten op haar stoelnummer maar die kwam maar niet. Uiteindelijk werden geadviseerd om alvast richting de gate te gaan want ons vliegtuig zou over 20 minuten vertrekken. Bij de douane stond natuurlijk een superlange rij. Ik moest dus snel afscheid nemen van m'n paps & mams en voordringen om zo snel mogelijk bij de balie te komen. Toen moesten onze handbagage gecontroleerd worden. Natuurlijk moest mijn tas nader doorzocht worden waaronder de laptops. Daarna rennen naar de gate (we hadden nog minder dan 5 min) Gelukkig stonden bij de gate meer mensen die nog in het vliegtuig moesten. Lin kreeg na 10 min haar stoelnummer, we zaten helaas niet bij elkaar. Het vliegtuig vertrok uiteindelijk een uur later... Vlucht verliep verder prima. Bij opening van de deur kwam de hete lucht op ons af, het was een heerlijke onbewolkte zonnige dag van 34 graden!!! Natuurlijk weer in de rij voor de douane en daarna koffers halen. De eerste koffers hadden we vrij snel alleen de laatste koffer kwam maar niet...die koffer was dus niet meegekomen met de vlucht. Gegevens achtergelaten bij SLM (luchtvaartmaatschappij) en toen eindelijk met m'n ooms naar Paramaribo.

De eerste paar daagjes alleen maar uitgerust en lekker rustig aan gedaan: terrasje, slapen, lezen, eten, zwemmen, stad verkend. Natuurlijk heb ik ook een aantal familieleden weer ontmoet en gesproken. Verder hebben we een persoonlijke taxichauffeur (Kenneth) die ons elke dag weer ergens naartoe brengt en ophaalt.
M'n tante verwent ons heel erg: elke dag kookt ze een uitgebreid feestmaal (bami, nasi, roti). Ik denk dat ik wel wat kilo's zal aankomen.
Nu zit ik voor de tweede keer op een dag in een soort internetcafe (hier is 't tenminste koel). Morgen eerste afspraak met de opdrachtgever van onze afstudeeropdracht en hopelijk de koffer van Lin ophalen...

Tang boem

Jedidja